Etter kvart som åra gjekk
Etter kvart som åra gjekk
bar eg ein barndom av stille rop
Mine første dikt, seksten år gamal,
var romantiserte løgner
silkepapir over opne sår
fornekting kledd i rim
fantasiflukt som livbøye
eg skreiv meg bort frå huda mi
bort frå hendene som braut
bort frå minnet som ikkje sov
Eg flykta til ukjende land
til teikneserieverder
der heltar alltid vann
og skurkar fall utan blod
Kvar natt bad eg til Gud
om nåde
om ei stille avslutning
om å bli løyst frå kroppen
om å døy før eg vakna
og sleppe meir
Som attenåring
opna verda seg i naken hud
i sol og gras
i psykedeliske fargar
i naturleg mat og frie kroppar
i hippieorgiar
i fredsmarsjar
i rop mot krig
i det primære skriket
som reiv sund bringa
Eg flykta frå det feminine rimet
frå mjuke ender
driven av forenkla psykologi
og tidsåndas milde slagord
«Eg har det bra, du har det bra»
vart seinare til
«Eg har det bra
men du sender meg i kjellaren»
der mørkret venta
som ein gammal ven
I tjueåra
skifte kjærleiken form
frå to retningar
til éi
biseksualitet vart homoseksualitet
og versa mine
vart meir intellektuelle
meir abstrakte
kunstnarleg tilslørte
som spegelglas
Eg dansa nettene sund
på eliteklubbar
i New York
i London
i Paris
diskolys som blinkande altar
kroppar i takt
rus som puls
berre dempa
av arbeidet mitt som klassisk pianist
I trettiåra
tok karrieren form
forlag og poesi
ord som levebrød
Eg flykta frå eit sviktande Amerika
og flytta til Europa
kryssa havet
som om vatn kunne reinska
Poesien vart fleirspråkleg
engelsk fekk selskap
spansk kom
fransk kom
italiensk kom
norsk kom
portugisisk kom
språka la seg lag på lag
som nye huder
over den gamle
Men ekteskapa mine
og skilsmissene
maskerte framleis vald
og seksuelle overgrep
som kvardagsleg skugge
Eg la til fleire titlar
AIDS-aktivist
kulturaktivist
offentleg talar
Eg skreiv og måla
om heling
gjennom møte med død
Eg reiste verda rundt
fann Gud i naturen
i meg sjølv
og stundom i andre
Poesien tok plassen
til romantisk eventyr
til vin og tobakk
til terapi og drama
Og no, i syttiåra, er poesien den eg er
Eg lever.
Vil du skrive for Hodebry?
Send inn til hodebry@mentaltperspektiv.no.
Hodebry er erfaringer og meninger, fag og synsing, dikt, noveller, dagbok, blogginnlegg og sakprosa om psykisk helse. Noen av skribentene her er pasienter, noen har vært pasienter, noen er proffe forfattere og kunstnere, andre sender inn sin aller første tekst, noen er behandlere og terapeuter, andre er pårørende.
Hodebry er en måte å bidra til en åpen debatt og et fritt ordskifte. Det gir færre tabuer og fordommer. Når du som selv har kjent det på kroppen forteller om dine egne erfaringer, kan det kanskje også være veien til bedre psykisk helsevern og forebyggingstilbud for flere i landet vårt, enten du selv er plaget av hodebry eller ønsker å være til hodebry. Uten hodebry kommer vi ikke videre!
Vi honorerer ikke bidrag, men sørger for at dine synspunkter blir en del av den offentlige samtalen om psykisk helse.
Send en arbeidsprøve eller ferdig tekst til hodebry@mentaltperspektiv.no. Vi tar også imot fotografier, tegninger og tegneserier.
Husk at alt du sender inn må være ditt eget arbeid. Si fra hvis det har vært publisert tidligere.
Alle innsendte bidrag blir redaksjonelt vurdert. Ikke alle kommer gjennom nåløyet for publisering, men vi vil gi deg tilbakemelding så fort som mulig og innen 2 uker uansett.
Dersom din tekst blir godkjent, blir den publisert i dette nettmagasinet. Den kan bli delt i sosiale medier og i papirutgaven av Mentalt Perspektiv, som går ut til medlemmene i Mental Helse fire ganger i året.
Vi setter stor pris på at du skriver under eget navn, men du kan også velge å være anonym.
Tekstene i Hodebry-spalten er uttrykk for skribentens egne meninger og erfaringer.
